عماد الدّين لاهورى 1297 ه ق / 1880 م سيد عماد الدّين محمود حسينى از سادات مرعشى و از اولاد سلطان العلماء سيد حسين مرعشى و از اهالى لاهور بود . پدرش تجارت مىكرد . سيد عماد الدّين محمود حسينى در لاهور متولد شد و همراه پدرش به مشهد مقدس رفت و در آنجا به تحصيل علم پرداخت و براى تكميل تحصيلات خود به اصفهان رفت و در درس سيد اسد اللّه بن سيد محمّد باقر ( درگذشته به سال 1290 ه ق ) شركت كرد . سپس در كربلاى معلا نزد سيد ابراهيم موسوى قزوينى درس خواند . آقاى سيد ابراهيم موسوى نيز اجازه‌اى به او مرحمت فرمود . سيد عماد الدّين محدث ، فقيه ، زاهد و عامل بزرگى بود . وى در سال 1297 ه ق در مشهد مقدس درگذشت و بعد از خود يك فرزند به نام سيد عبد اللّه از خود به يادگار گذاشت . تصانيف او عبارتند از : المنهل الرائع فى شرح الشرائع ( چند مجلد ) ؛ شرح النتائج سيد ابراهيم القزوينى . عمار على 1244 ه ق / 1828 م 1304 ه ق / 1886 م مولانا سيد عمار على بن سيد نظام على در سال 1244 ه ق در سونىپت ، بلوك رهتك متولد شد . درسهاى ابتدايى را نزد قارى جعفر على در دهلى و استادان ديگر تمام كرد . آنگاه به لكنهو رفت و نزد ممتاز العلماء سيد ابراهيم فقه ، اصول ، تفسير ، حديث و كلام را فرا گرفت . در بلوك رهتك كارهاى تبليغى را زياد شروع كرد و چون خودش صاحب زمين و املاك بود لازم نبود كه در جايى استخدام شود و يا چيزى از كسى بگيرد . او فردى پرهيزگار ، عابد ، متوكل و قانع بود و سفرهايى به حجاز ، عراق ، يمن ، شام و ايران كرد و فريضهء زيارات اماكن مقدسه و حج را انجام داد . تاريخ وفات او در روز يكشنبه ، ماه صفر 1304 ه ق اتفاق افتاد و در محوطهء حسينيهء قاضى عليم الدّين محلهء قاضىزادگان به خاك سپرده شد . مولانا به تفسير قرآن علاقهء وافر داشت . چنان‌كه تفسيرى مفصّل به زبان اردو نوشت كه بارها در دهلى به چاپ رسيده است . منير دهلوى صاحب چاپخانهء يوسفى لاهور مىگفت كه مولانا در گوشه‌اى از يك اتاق روى فرشى پاك ، با وضو مىنشست و با نهايت خضوع و خشوع و خوف و خشيت اين تفسير را